De Bugatti EB110 was tien jaar te vroeg, tien jaar te duur en tien jaar te goed voor de wereld waarin hij verscheen. De Bugatti EB110 is een Italiaans-Franse middenmotor-supersportwagen die het heropgerichte Bugatti in 1991 introduceerde — en die de autowereld verblufte met specificaties die niemand voor mogelijk hield. Vierwielaandrijving. Vier turbo's. Twaalf cilinders. 611 pk. Een topsnelheid van 351 km/h. In 1991 was dat niet een stap vooruit. Dat was een sprong naar een tijdperk dat nog niet bestond. Het bedrijf ging drie jaar later failliet. De auto overleefde het.
Hoe de Bugatti EB110 ontstond
Romano Artioli — een Italiaanse zakenman met een passie voor het merk Bugatti — kocht in 1987 de rechten op de naam en besloot het merk te heropstarten. Niet in Frankrijk, waar Bugatti vandaan kwam, maar in Campogalliano in Noord-Italië — een dorp dat ook thuis was aan Lamborghini en Maserati.
De fabriek werd van scratch gebouwd in minder dan drie jaar, volledig bekleed met wit marmer. Architectuur als statement. De EB110 — vernoemd naar Ettore Bugatti, geboren op 10 september — werd ontworpen door Marcello Gandini en verfijnd door Giampaolo Benedini.
Wat de Bugatti EB110 bijzonder maakt
De EB110 had een 3,5-liter V12 met vier turboladers en vijf kleppen per cilinder — 60 kleppen in totaal. De vierwielaandrijving verdeelde het koppel continu over alle vier de wielen. De koolstofvezel carrosserie woog nauwelijks iets. De SS-versie — Super Sport — leverde 611 pk en haalde 351 km/h, gecertificeerd door Guinness. Michael Schumacher kocht er een.
Hij reed hem dagelijks. Dat zegt iets over de auto. Het zegt ook iets over Schumacher.
De Bugatti EB110 in cijfers
Geproduceerd van 1991 tot 1995. Totale productie: 139 exemplaren — 96 GT-versies en 43 SS-versies. Bugatti ging in 1995 failliet. De resterende onvoltooide exemplaren werden verkocht aan een Amerikaans bedrijf dat ze afbouwde. Huidige marktwaarde: tussen de 1,5 en 3,5 miljoen euro — met de SS aan de bovenkant.
Interessante weetjes over de Bugatti EB110
- Michael Schumacher kocht een EB110 GT in 1994 — en beschadigde hem bij een ongeluk op een Duits snelweg. De auto werd gerepareerd en later geveild. De nieuwe eigenaar betaalde extra voor de Schumacher-provenance. Schade verhoogt de waarde als de juiste persoon de schade veroorzaakte.
- De EB110-fabriek in Campogalliano had een eigen windtunnel, een eigen testtrack en marmeren vloeren in de productiehal. Romano Artioli geloofde dat schoonheid in de productieomgeving doorwerkte in het eindproduct. Of dat klopte is niet bewezen. De auto was in elk geval mooi.
- Dauer Racing kocht na het Bugatti-faillissement 31 onafgebouwde EB110-chassis en voltooide ze als Dauer EB110. Technisch dezelfde auto, andere naam op de badge. De markt accepteerde het. Gepassioneerde Bugatti-puristen minder.
- De EB110 werd in 1994 ingeschreven voor de 24 uur van Le Mans — maar trok zich terug voor de race vanwege technische problemen. Een van de grote gemiste kansen in de motorsportgeschiedenis. Een EB110 bij Le Mans had de autogeschiedenis anders kunnen schrijven.
Wat AutoInsider vindt van de Bugatti EB110
De EB110 is de miskende held van de supersportwagenwedstrijd van de jaren negentig. De F40 kreeg de glorie. De McLaren F1 kreeg de records. De EB110 kreeg het faillissement. En toch — technisch gezien was de EB110 de meest geavanceerde van de drie. Vierwielaandrijving, vier turbo's, vijf kleppen per cilinder. Hij deed dingen die de anderen niet deden.
Een autoliefhebber die de EB110 kent, heeft een speciale positie in elk autogesprek. Het is de supercar die mensen vergeten te noemen — en precies daarom de supercar die mensen het meest willen rijden als ze de kans krijgen. Zijn zeldzaamheid maakt hem begeerlijk. Zijn techniek maakt hem respectabel. Zijn lot maakt hem tragisch. Dat is een combinatie die tijdloosheid garandeert.
Wat vind jij hiervan? Laat het weten in de comments en praat mee (maar hou het een beetje fatsoenlijk allemaal).
In het kort — Bugatti EB110
Definitie
De supersportwagen die tien jaar te vroeg was — vier turbo's, V12, vierwielaandrijving en 351 km/h in 1991, gebouwd door een bedrijf dat drie jaar later failliet ging.
Gebouwd
1991–1995, 139 exemplaren.
Vanafprijs destijds
Circa $350.000 in 1991 — nu tussen €1,5 en €3,5 miljoen.
Wat je echt moet weten
Michael Schumacher reed hem dagelijks. Bugatti ging failliet terwijl hij nog in productie was. De auto overleefde het bedrijf. Dat zegt alles over de kwaliteit.