Ook in Maranello hebben ze kennelijk een juridische afdeling met te veel vrije tijd.
Ferrari heeft een patent vastgelegd voor een ruitenwisser die niet zoals elke andere wisser ter wereld vanuit een scharnierpunt over het glas zwaait, maar zijwaarts over de voorruit schuift. Dat meldt CarBuzz op basis van het patentdocument. In plaats van de klassieke draaiende arm beweegt dit ontwerp via een elektromagnetische lineaire actuator door een geleiderail. Klinkt futuristisch. Is het ook. Vooral in de betekenis van: op dit moment bestaat het ding alleen op papier.
Zo werkt Ferrari's zijwaartse ruitenwisser
Even voor de niet-ingewijden: een lineaire actuator is in essentie een elektromagneet die direct een rechtlijnige beweging maakt, zonder tandwielkast of draaiende motor ertussen. Dat principe kennen we al van talloze industriële toepassingen, maar een auto is een minder vergevingsgezinde omgeving. In theorie is zo'n systeem simpel: stroom erop, wisser schuift, stroom omkeren, wisser schuift terug. In de praktijk zit de duivel zoals altijd in de details, en bij een ruitenwisser wonen daar nogal wat duivels.
Ferrari zelf noemt in het patent drie voordelen: lager gewicht, lagere kosten en een betere aerodynamica. Dat laatste is op zich aannemelijk. Een conventionele wisserarm steekt als een stuk tuinhekwerk in de luchtstroom, en wie wel eens windtunnelbeelden heeft gezien weet dat zo'n ogenschijnlijk onschuldig armpje een verrassend grote verstoring veroorzaakt. Een wisser die plat langs de rand van de ruit in een rail verdwijnt, zou die verstoring kunnen verkleinen. De claims over gewicht en kosten nemen we gerust met een korrel zout, want een elektromagnetische actuator met stuurelektronica is doorgaans niet goedkoper dan een bewezen elektromotortje met stangenstelsel.
En dan de twijfels. CarBuzz betwijfelt of het ontwerp de mechanische belasting, de kromming van de ruit en de benodigde snelheid wel aankan, en dat zijn precies de drie goede vragen. Neem de kromming: moderne voorruiten zijn flink gebogen, zeker bij sportwagens met een lage, gestrekte neus. Een rechte rail en een gebogen ruit vormen geometrisch een huwelijk met spanningen. De wisser moet over de hele lengte constante druk op het glas uitoefenen, anders veeg je mooi schoon in het midden en laat je de randen voor wat ze zijn. Bij een draaiende arm lost de veerdruk dat probleem vanzelf op. Bij een rail heb je dat mechanisch vergevingsgezinde element niet zomaar.
Ook de snelheid is een dingetje. Een wisser moet niet alleen bewegen, hij moet snel genoeg bewegen om je zicht te herstellen voordat de volgende golf regen valt, ook als je met driehonderd kilometer per uur door een plensbui rijdt. En zo'n Ferrari kan dat nou eenmaal. Sneeuw en ijs maken het er niet beter op: bevroren neerslag vraagt kracht, en een actuator die vastloopt in een rail heb je niet even snel met de hand losgepeuterd.
Wat het patent ons verder niet vertelt, is minstens zo interessant als wat er wel in staat. Er zijn geen testcijfers, geen prototype, geen tijdlijn en geen indicatie voor welk model dit bedoeld zou zijn. We weten niet eens of de rail boven of onder de ruit zou zitten. Voor nu is het vooral een gedachtenexperiment met een officiële stempel erop.
Hoe realistisch is deze Ferrari-ruitenwisser?
Laten we het woord patent even onder de loep nemen. Fabrikanten patenteren voortdurend ideeën die nooit in productie komen, soms om concurrenten voor te zijn, soms omdat het idee op zichzelf beschermenswaardig is maar de uitvoering niet. Een patent is dus geen aankondiging, het is een optie op de toekomst. De kans dat je volgende Ferrari met een schuivende ruitenwisser van de band rolt, is op basis van dit document alleen niet te bepalen.
Toch is het geen onzinnig idee. De aerodynamische prikkel is echt, de mechanische eenvoud van een lineaire aandrijving is op papier charmant, en wie ooit een versleten wissermechaniek heeft horen knarsen weet dat er aan het klassieke systeem ook genoeg te verbeteren valt. Maar tussen een slim octrooi en een wisser die het twintig jaar volhoudt zit een engineeringkloof die niet met een patenttekening valt te overbruggen. Voorlopig geldt: leuk verzonnen, Ferrari. Bewijs het nu maar.