Elektrische auto's zijn na 200.000 kilometer bejaarde probleemgevallen, riep het onderbuikgevoel jarenlang. De data lachen dat gevoel gewoon uit.
Een analyse van 47,4 miljoen Britse MOT-keuringen, het equivalent van onze APK, laat zien dat elektrische auto's boven de 193.000 kilometer minder vaak worden afgekeurd dan benzineauto's. Onderzoeksbureau New AutoMotive spitte de inspectieregistraties door en vergeleek auto's op gelijke kilometerstand. Geen appels met peren dus, maar auto's met een vergelijkbare levensgeschiedenis. En dan blijkt er iets opvallends aan de hand.
Tot circa 96.500 kilometer is het verschil tussen elektrisch en benzine vrijwel nihil. Het aanvankelijke verschil in afkeurpercentages was kleiner dan 1 procent, aldus de analyse. Logisch ook: in die fase van een autoleven is vrijwel alles nog heel, ongeacht wat er voorin ligt. De echte scheiding der geesten komt later, precies in het gebied waar sceptici altijd zwaaien met doemscenario's over dure reparaties.
Hoe ouder, hoe beter de EV scoort
Tussen 145.000 en 193.000 kilometer verschuift het beeld. In dat traject werden minder
EV's afgekeurd dan benzineauto's met dezelfde stand op de teller. En wie denkt dat het daarna weer omslaat, komt bedrogen uit. Ook boven de hoogste onderzochte kilometerstand bleef het afkeurpercentage van elektrische auto's lager dan dat van hun verbrandingsbroeders. Met andere woorden: hoe verder gereden, hoe beter de elektrische auto het doet in de keuring.
Nu even de nuance, want hier wordt het interessant voor wie verder kijkt dan de kop. Een MOT of APK meet wat er kapot is, niet wat er op leeftijd raakt. Een benzinemotor heeft duizenden bewegende delen die kunnen slijten, lekken of afsterven: uitlaatsystemen, koppelingen, versnellingsbakken, brandstofleidingen, lambdasondes. Een elektrische aandrijflijn telt een fractie daarvan. Minder onderdelen betekent simpelweg minder dingen die de keurmeester kan afkeuren. Dat maakt de uitslag logisch, maar niet minder relevant.
Opvallend detail: EV's hadden bij alle onderzochte kilometerstanden minder problemen met de ophanging. Dat is eigenlijk tegenintu\u00eftief, want elektrische auto's zijn door het accupakket doorgaans zwaarder dan vergelijkbare benzinemodellen. Je zou verwachten dat dat gewicht de vering, dempers en fusees harder laat werken. De praktijkdata wijzen het tegendeel uit. Kennelijk krijgen fabrikanten die ophanging beter op orde dan de pessimisten dachten, of is het soepelere wegrijden zonder schakelmomenten vriendelijker voor het chassis dan gedacht.
Waar de elektrische auto wel slechter scoort, is bekend terrein: banden. De analyse bevestigt dat banden bij EV's sterker slijten, wat te maken heeft met datzelfde gewicht en het direct beschikbare koppel. Wie zuinig met de rechtervoet omgaat, kan dat deels compenseren. Wie bij elk stoplicht laat merken hoe hard een elektromotor optrekt, koopt vaker nieuw rubber. Rekenwerk blijft dus nodig: minder afkeuringen betekent niet automatisch lagere totale onderhoudskosten als je elk jaar een set banden verorbert.
De blinde vlek van dit onderzoek
En dan het grote maar. De grootste zwakte van deze conclusie zit hem niet in wat gemeten is, maar in wat ontbreekt: de batterij. De MOT meet de gezondheid van het accupakket simpelweg niet. Degradatie, een trager wordende accu of een fors teruggelopen re\u00eble range blijven volledig buiten beeld. Een elektrische auto kan dus glansrijk door de keuring komen terwijl de accu inmiddels bijvoorbeeld nog maar tachtig procent van zijn oorspronkelijke capaciteit vasthoudt. Dat is geen keuringsgebrek, wel een financieel gegeven bij de doorverkoop.
Voor de occasionkoper is dat de kern van dit verhaal. Deze data ontkrachten het hardnekkige beeld dat elektrische auto's op hogere leeftijd onbetrouwbare risicokasten zijn. De mechaniek houdt het beter vol dan verwacht. Maar de restwaarde van een gebruikte EV wordt nog steeds grotendeels bepaald door iets wat geen enkele keurmeester meet. Wie een elektrische occasion overweegt, doet er verstandig aan om naast het keuringsrapport ook een batterijtest te eisen.
De conclusie is daarmee tweedelig. De angst dat elektrische auto's op leeftijd vaker falen bij de keuring, mag de ijskast in. Maar de discussie over accudegradatie wordt met deze analyse niet beslecht, alleen netjes omzeild. Zoals zo vaak geldt: het onderzoek zegt precies wat het meet, en minder dan de krantenkoppen ervan maken.