Lang voordat YouTube bestond, joeg een anonieme Zweed met camera's op zijn auto door een uitgestorven Stockholm. Wat volgde werd een cultverschijnsel en een raadsel dat tot vandaag niet is opgelost.
Sommige films worden legendarisch door hun budget, hun sterren of hun regisseur. En dan is er Getaway in Stockholm: geen budget om over te spreken, geen enkele bekende naam, en een regisseur die zich tot op de dag van vandaag alleen "Mr. A" laat noemen. Toch behoort deze Zweedse videoreeks tot de meest invloedrijke beelden die de autowereld ooit heeft voortgebracht.
Het idee was even simpel als roekeloos. Iemand monteerde camera's op en in een auto, reed op hoge snelheid door de straten van de Zweedse hoofdstad, en liet zich daarbij ogenschijnlijk achtervolgen door de politie. Geen montagetrucs, geen script, of dat was tenminste de belofte. De eerste film verscheen halverwege de jaren negentig en verspreidde zich via videobanden en later via bestandsdeelnetwerken als Kazaa over de hele wereld, jaren voordat "viral gaan" een begrip was.
Deel 1: een Porsche en een uitgestorven stad
De aftrap was een
Porsche 911 Turbo, volgens de laatste remasters een exemplaar uit de 964-generatie, al noemen oudere bronnen hardnekkig een 930. De auto scheurt door een merkwaardig leeg Stockholm, achtervolgd door wat een burgerwagen van de politie moet voorstellen.
En daar begint meteen de controverse. Kijkers merkten al vroeg op hoe verlaten de straten en zelfs de snelwegen waren, en hoe weinig overtuigend die eerste "politieauto" oogde. De Zweedse motorlegende Patrik Fürstenhoff, beter bekend als Ghost Rider, noemde het onomwonden in scène gezet: een huurauto die zich voordeed als politiewagen, midden in de nacht op lege wegen. Of dat oordeel helemaal eerlijk is, blijft de vraag, maar het tekent de mythologie: bijna niemand wist wat echt was en wat niet.
Deel 2: het meesterwerk met de Supra en de Cosworth
Waar deel 1 vooral de toon zette, is het tweede deel het stuk dat de reeks onsterfelijk maakte. Voor het eerst waren er twéé auto's: een zwaar getunede
Toyota Supra en een
Ford Escort Cosworth, de rally-gebaseerde vierwielaandrijver. Getuige de beelden liep de teller van de Supra op tot voorbij de 300 km/u, dwars door een stad.
Wat deel 2 zo overtuigend maakt, is juist waar deel 1 op werd afgerekend: de politieauto's zijn hier niet meer weg te lachen. In verschillende passages komen ze op minder dan een autolengte in beeld. Er is discussie over enkele details, maar de rauwe authenticiteit van dit deel wordt zelden serieus betwist.
Voor een hele generatie petrolheads was dit de eerste keer dat ze een supercar op ware grootte, op straat, op het randje zagen bewegen, zonder Hollywood ertussen.
Franse inspiratie, Zweedse durf
De erfenis van Getaway in Stockholm is niet los te zien van een andere legende: C'était un Rendez-vous, de beruchte one-take van Claude Lelouch uit 1976, waarin een auto in één ruk door een ontwakend Parijs raast. Volgens de overlevering ontstond het hele Zweedse project uit een weddenschap, een vriend zou Mr. A hebben uitgedaagd met de woorden dat zoiets in Stockholm nooit zou lukken, omdat de politie het nooit zou toestaan. Dat bleek precies de aansporing die hij nodig had.
De reeks liep uiteindelijk jarenlang door, met latere delen waarin onder meer een mid-engine Honda NSX en zelfs helikopterbeelden opdoken. De Zweedse autoriteiten zetten een omvangrijke opsporingsoperatie op touw. Die leverde nooit iets op. De identiteit van zowel de bestuurders als de regisseur is nooit onthuld.
Waarom het blijft hangen
Je kunt Getaway in Stockholm vanuit 2026 makkelijk wegzetten als roekeloos, onverantwoord en deels in scène gezet. Dat is het waarschijnlijk ook. Maar de reeks legde iets vast dat de autowereld nadien eindeloos heeft proberen na te bootsen: het gevoel van snelheid als je er middenin zit, gefilmd zonder vangrail van montage of veiligheid.
Het is de directe voorloper van alles wat later kwam, van dashcam-cultuur tot de eindeloze onboard-video's die vandaag je tijdlijn vullen. Alleen deed een anonieme Zweed het eerst, op videoband, met een Porsche en een lege stad. En dat is precies waarom de legende blijft leven.