De
Ford GT40 won Le Mans vier keer op rij nadat Enzo Ferrari een deal weigerde. Wraak smaakt zelden zo goed.
De Ford GT40 is een Amerikaans-Brits Le Mans-prototype dat Ford tussen 1964 en 1969 inzette in de 24 uur van Le Mans — en dat in 1966, 1967, 1968 en 1969 won. Vier opeenvolgende overwinningen. De naam verwees naar de hoogte: 40 inch — 101,6 centimeter. De auto was zo laag dat de meeste coureurs niet rechtop konden zitten. Dat was geen probleem. Rechtstaan deed je thuis.
Hoe de Ford GT40 ontstond
In 1963 probeerde Henry Ford II Ferrari te kopen — Enzo Ferrari wilde verkopen, de onderhandelingen liepen maandenlang en kwamen uiteindelijk tot niets omdat Enzo op het laatste moment besliste dat hij de controle over zijn raceteam niet wilde afstaan. Ford voelde zich belazerd. Henry Ford II was woedend. Hij besloot Ferrari te verslaan op zijn eigen terrein — Le Mans. Het budget was onbeperkt. De opdracht was duidelijk: win.
Wat de Ford GT40 bijzonder maakt
De GT40 had een 7,0-liter V8 in de meest succesvolle versies — het Mk IV-model dat in 1967 won met Dan Gurney en A.J. Foyt. In 1966 finishten Ford's eerste, tweede en derde — en bijna vierde. De organisatie moest ingrijpen om een gelijktijdige finish van drie Ford GT40's te voorkomen, iets wat het reglement technisch niet toestond. Ford stond op een 1-2-3 te staan op een circuit waar Ferrari domineerde. Enzo was niet aanwezig die dag.
De Ford GT40 in cijfers
Totale productie: 107 exemplaren in alle varianten — inclusief de straatversie die werd gebouwd voor homologatie. De GT40 Mk I straatversie had 335 pk en kostte $18.500 in 1966. Huidige marktwaarde voor een authentiek exemplaar: tussen de 3 en 8 miljoen euro. De replica's — waarvan tientallen varianten bestaan — beginnen bij €50.000.
Interessante weetjes over de Ford GT40
- In 1966 finishten drie GT40's als eerste, tweede en derde bij Le Mans. Ford wilde een gelijktijdige finish organiseren voor de foto — maar het reglement vereiste dat auto's afzonderlijk werden gefinisht. De drie auto's kwamen binnen een paar seconden over de lijn. De foto bestaat. De volgorde ook.
- Ken Miles — de coureur die de GT40 het meest had bijgedragen aan de ontwikkeling — finishte als tweede in 1966, niet als eerste. Ford's marketingteam besloot dat een andere auto als winnaar moest worden beschouwd vanwege een technische regelinterpretatie. Miles was de morele winnaar. Hij overleed twee maanden later bij een testongeval. De film Ford v Ferrari vertelt zijn verhaal beter dan elk statistiek.
- De GT40 was te laag voor de meeste circuits — niet qua hoogte van de auto maar qua hoogte van de rijder. Grote coureurs moesten hun zitpositie aanpassen. Dan Gurney — 1,88 meter lang — reed met zijn hoofd schuin. Hij won toch.
- Ford introduceerde in 2004 een moderne GT als hommage aan de GT40 — voor het veertigjarig jubileum van de originele overwinning. In 2016 bracht Ford een nieuwe GT uit die Le Mans dat jaar won in de GTE Pro-klasse. Ford versloeg Ferrari opnieuw, vijftig jaar later. Sommige rivaliteiten hebben geen eindpunt.
Wat een echte autoliefhebber vindt van de Ford GT40
De GT40 is het beste verhaal in de motorsportgeschiedenis — niet omdat het het meest dramatische is, maar omdat het zo volmaakt is. Een bedrijfsconflict leidt tot een raceproject. Het raceproject wint vier keer op rij. De man die het meest bijdroeg aan de overwinning wordt beroofd van zijn moment. Een film vertelt het vijftig jaar later aan een nieuw publiek. Elk element klopt.
Een autoliefhebber die een GT40 ziet — in een museum, op een circuit, op een veiling — ziet niet alleen een racewagen. Hij ziet het bewijs dat motivatie vermogen kan vervangen. Ford had het budget. De woede was de motor.
In het kort — Ford GT40
Definitie
De Amerikaanse Le Mans-winnaar die vier keer op rij won nadat Enzo Ferrari een deal weigerde — 40 inch hoog, V8, en de beste wraak in de motorsportgeschiedenis.
Gebouwd
1964–1969, 107 exemplaren.
Vanafprijs destijds
$18.500 in 1966 voor de straatversie — nu tussen €3 en €8 miljoen.
Wat je echt moet weten
Ford wilde Ferrari kopen. Enzo weigerde op het laatste moment. Ford won Le Mans vier keer op rij. Sommige afwijzingen hebben consequenties.