Twintig jaar lang kon je een Bugatti Veyron van meer dan een miljoen euro bezitten en alsnog buikpijn krijgen van een bezoek aan de bandenboer. Niet omdat het rubber een paar duizend euro kostte, maar omdat een complete set richting de 40.000 euro kon gaan. Daar komt eindelijk verandering in. Bugatti biedt voor de Veyron een nieuwe fabrieksoplossing met grotere wielen waarop moderne banden in reguliere maten passen. Daarmee kunnen eigenaren afscheid nemen van het beruchte Michelin PAX-systeem dat de Veyron sinds zijn introductie aan extreem duur maatwerk-rubber bond.
En extreem duur betekent hier ook echt extreem duur. Voor een set originele PAX-banden werden bedragen tot ongeveer 42.000 dollar genoemd. Tegen de huidige wisselkoers is dat ongeveer 36.000 euro. Afhankelijk van bron, montage en werkzaamheden rond de banden liep de rekening richting de 40 mille.
Voor vier banden.
Waarom Veyron-banden zo absurd duur waren
Om te begrijpen hoe Bugatti ooit op dat bedrag uitkwam, moet je terug naar de ontwikkeling van de Veyron. De auto moest met meer dan 1.000 pk probleemloos snelheden boven de 400 kilometer per uur aankunnen. Een normale band van de plank was daarvoor destijds simpelweg geen optie. Bugatti en Michelin gebruikten daarom het PAX-systeem. Dat combineerde speciaal ontwikkelde banden met een eigen velgconstructie en een ondersteunende binnenring, waardoor de auto bij verlies van bandenspanning beter controleerbaar moest blijven.
Technisch indrukwekkend, financieel een kleine ramp. De maten en constructie waren vrijwel uniek voor de Veyron. Je kon dus niet naar een willekeurige bandenhandel rijden en vragen welke Michelin ze toevallig in het magazijn hadden liggen. Er was nauwelijks alternatief aanbod en daarmee ook geen normale prijsconcurrentie.
Wie Veyron reed, kocht Veyron-banden. Punt.
En zo kon een slijtageonderdeel uiteindelijk ongeveer evenveel kosten als een complete nieuwe middenklasser.
Bugatti komt na 21 jaar met een oplossing
Nu grijpt Bugatti alsnog in. Het merk heeft een nieuwe wieloplossing ontwikkeld waarmee moderne Michelin-banden in gangbaardere maten kunnen worden gemonteerd.
De nieuwe fabriekswielen zouden omgerekend ongeveer 3.100 euro kosten. Vervolgens kan een geschikte set moderne banden voor minder dan ongeveer 4.000 euro worden aangeschaft.
Zet dat naast maximaal zo'n 36.000 tot 40.000 euro voor het oude PAX-verhaal en de rekensom wordt tamelijk komisch. Zelfs voor iemand die een Veyron kan betalen, is tienduizenden euro's besparen op een set rubber moeilijk te negeren.
De nieuwe configuratie werd voor het eerst zichtbaar op een Veyron die door Bugatti's uitgebreide recommission-programma was gehaald. Daarmee lijkt Bugatti bovendien iets te doen wat bij exclusieve merken steeds belangrijker wordt: niet alleen nieuwe hypercars verkopen, maar ook zorgen dat auto's van twintig jaar oud bruikbaar blijven.
Een Veyron is inmiddels immers geen afgeschreven occasion. Het is een verzamelobject van miljoenen euro's waarvan veel eigenaren verwachten dat Bugatti hem nog decennialang kan onderhouden.
Er zit wel een addertje onder het gras
Toch is het niet simpelweg een kwestie van nieuwe velgen bestellen en voortaan lachend naar de bandenboer rijden.
De oorspronkelijke Veyron werd als compleet pakket ontwikkeld rond zijn bijzondere banden. Op snelheden boven de 400 kilometer per uur is rubber geen accessoire, maar een essentieel onderdeel van de constructie van de auto.
Andere banden en grotere wielen kunnen gevolgen hebben voor onder meer rijgedrag, comfort en de eigenschappen van de auto bij extreem hoge snelheden. Er worden bovendien concessies genoemd bij de nieuwe oplossing, zonder dat in de aangehaalde informatie precies duidelijk wordt gemaakt wat die in de praktijk betekenen.
Dat onderscheid is belangrijk. Voor een eigenaar die zijn Veyron voornamelijk op de openbare weg gebruikt, kan de nieuwe oplossing bijzonder aantrekkelijk zijn. Wie zijn auto volledig origineel wil houden of daadwerkelijk het maximale snelheidspotentieel wil benutten, zal eerst precies willen weten welke beperkingen Bugatti aan de nieuwe combinatie verbindt.
Ineens kan de Veyron naar de gewone bandenboer
Het blijft een bijzonder verhaal. Bugatti bouwde begin deze eeuw een auto die technisch zo extreem was dat zelfs zijn banden speciaal moesten worden uitgevonden. Dat leverde prestaties op die destijds nauwelijks voorstelbaar waren, maar ook onderhoudskosten die zelfs binnen de hypercarwereld absurd werden.
Ruim twee decennia later haalt de techniek dat probleem alsnog in.
Moderne banden zijn zoveel verder ontwikkeld dat een Veyron niet meer noodzakelijk afhankelijk hoeft te zijn van zijn peperdure PAX-rubber. Een terugkerende rekening van enkele tienduizenden euro's kan daardoor slinken tot enkele duizenden.
Voor een auto die ooit alles behalve normaal moest zijn, is dat misschien wel de grappigste ontwikkeling: 21 jaar na zijn introductie kan de Bugatti Veyron eindelijk min of meer normale banden krijgen.
En ergens staat waarschijnlijk een bandenmonteur alvast te bedenken of een Veyron eigenlijk wel op zijn hefbrug past.