Er is iets bijzonders aan een merk dat Ferrari-rijders verleidt terwijl het intern brandjes staat te blussen.
Porsche schrapt ruim 9.000 banen, ongeveer een vijfde van het huidige personeelsbestand. De directe aanleidingen: een instortende Chinese markt en de dure, ingewikkelde overstap naar elektrisch rijden. En dan is er nog de opmerkelijke bekentenis van topman Michael Leiters, die openlijk stelt dat Porsche in zijn eentje niet kan overleven.
Dat is geen kleine uitspraak. Een CEO die hardop zegt dat zijn merk niet zelfstandig kan bestaan, geeft daarmee de zwakste positie in jaren toe. Voor een fabrikant die decennia teerde op exclusiviteit en winstmarges waar de rest van de industrie alleen van kon dromen, is dat een pijnlijke draai. De sportwagenbouwer die alles beter wist, blijkt gewoon kwetsbaar.
De cijfers vertellen het harde verhaal. Meer dan 9.000 banen verdwijnen, oftewel zo'n 20 procent van het huidige aantal medewerkers. Dat sluit aan op wat we eerder in dit dossier zagen: eerst een teruggeschroefd verkoopdoel van 200.000 auto's per jaar, toen een geschrapte SUV met drie zitrijen, daarna oplopende aantallen ontslagen. Elke keer werd het getal groter.
Waarom China Porsche zo hard raakt
De Chinese markt was jarenlang de motor onder Porsches groei. Rijke kopers stonden in de rij voor een Cayenne of Panamera, en het merk rekende daar stevig op. Die vraag is nu ingezakt, en dat voel je meteen in Zuffenhausen. Als een groot deel van je winst uit één land komt en dat land stopt met kopen, dan valt de bodem onder je businessplan weg.
Tel daar de kosten van de elektrische omslag bij op. Porsche investeerde fors in EV-techniek, maar de overstap blijkt trager en duurder dan gehoopt. De elektrische 718 kampte al met vertragingen, en de nieuwe leiding stapt zichtbaar af van de eerder beloofde stormachtige EV-uitbreiding. Ambitie botst hier op werkelijkheid, en de werkelijkheid wint.
Leiters probeert het merk leaner en winstgevender te maken. Dat klinkt als managementtaal, maar in de praktijk betekent het minder mensen, minder modellen en minder overmoed. Porsche wil terug naar wat het goed kan: premium auto's met dikke marges, niet zoveel mogelijk exemplaren de deur uit. Kwaliteit boven kwantiteit, uit noodzaak.
Nieuwe modellen ondanks de crisis
Tegelijk werkt Porsche gewoon aan nieuwe modellen als antwoord op de industriële uitdagingen. Dat is de tegenstelling die dit verhaal interessant maakt. Aan de ene kant snijden in het personeel en toegeven dat je het niet alleen redt, aan de andere kant blijven ontwikkelen. Bezuinigen en bouwen tegelijk, dat vraagt om strak sturen.
En dan het detail dat je bijna over het hoofd ziet. Luca di Montezemolo, de oud-baas van Ferrari, bestelde zijn allereerste Porsche. De man die jarenlang het gezicht was van Porsches grootste rivaal, kiest nu voor een auto uit Stuttgart. Dat is precies het soort ironie waar deze industrie op draait. Een merk dat intern kraakt, verleidt ondertussen de kroonprins van de concurrent.
Wat betekent dit voor jou als koper of liefhebber? Op korte termijn waarschijnlijk weinig aan de auto's zelf. Porsche blijft leveren, blijft ontwikkelen en zal er alles aan doen om de premium reputatie overeind te houden. Maar de uitspraak van Leiters is een signaal dat je moet onthouden. Als de baas zelf zegt dat zelfstandig overleven niet lukt, dan hangt de vraag in de lucht wie er straks aan de knoppen zit.
Porsche valt onder de Volkswagen-groep, en juist die verwevenheid geeft de opmerking gewicht. Een merk dat leunt op een groter concern om te overleven, is een merk dat een deel van zijn onafhankelijkheid inlevert. Voor het imago van vrije, eigenzinnige sportwagenbouwer is dat een flinke deuk.
Ondertussen is Porsche niet de enige die schuift. Honda flirt met een terugkeer van de Crosstour, Audi heeft plannen voor de rest van 2026, en Waymo wil van zijn samenwerking met Uber af. De hele industrie zit in een fase van heroverwegen en herschikken. Maar weinig merken doen het zo openlijk pijnlijk als Porsche nu.
De kern blijft staan. Negenduizend banen weg, een CEO die zwakte toegeeft, en een oud-Ferrari-baas die toch een Porsche koopt. Zelden waren glans en crisis zo dicht bij elkaar. De komende maanden moet blijken of Leiters het merk redt of alleen maar afslankt richting de armen van Wolfsburg.