Eerst kwamen de elektrische auto's binnen, toen de heffingen, en nu ontdekt Brussel dat de Chinezen gewoon een ander gaatje in de dijk hebben gevonden. Dat gaatje heet hybride. En de EU probeert het in paniek dicht te stoppen.
Wat Brussel nu precies vraagt
De Europese Commissie wil dat China zijn hybride-export naar Europa vrijwillig beperkt tot ongeveer 15 procent van de markt. Dat schrijft Autoweek, dat het beoogde plafond noemt als onderdeel van een bredere deal om een handelsoorlog te voorkomen. Stemt China niet in, dan dreigt Brussel met eigen importbeperkingen. Zo simpel is de dreiging verpakt.
Het verzoek zelf komt volgens China News EV Post uit berichtgeving van de Financial Times. De timing is niet toevallig. Handelscommissaris Sefcovic reist in oktober naar Beijing, en volgens automotiveworld.com wil de EU vóór dat bezoek tastbare resultaten zien. Met andere woorden: eerst boter bij de vis, dan pas praten.
Er ligt nog geen besluit. Autobahn EU benadrukt dat de zaak nog in de onderhandelingsfase zit en dat er nog geen nieuw tarief voor Chinese hybrides bestaat. Dat is precies het probleem voor Brussel. De import blijft ondertussen gewoon doorstromen.
Waarom hybrides ineens het probleem zijn
De eerdere EU-heffingen van oktober 2024 golden alleen voor in China gebouwde elektrische auto's. Hybrides vielen er netjes buiten. Volgens automotiveworld.com kunnen de heffingen op batterij-elektrische auto's oplopen tot 45 procent, terwijl hybrides onder het basistarief van 10 procent blijven. Reken maar uit waar een slimme fabrikant dan op inzet.
En dat deden ze. De Chinese hybride-import in de EU nam volgens China News EV Post en vier andere bronnen fors toe in de periode na oktober 2024. Toeval? Nauwelijks. De ene deur ging dicht, de andere stond wagenwijd open, en de Chinese fabrikanten liepen er zonder aarzelen doorheen. Brussel keek toe en ontdekte pas achteraf dat de heffing een gatenkaas was.
Het cijfer dat er echt inhakt: het EU-handelstekort met China bedraagt volgens dezelfde bron ongeveer één miljard euro per dag. Over heel 2025 kwam het tekort volgens Autoblog uit op 360,6 miljard euro. Von der Leyen noemt de situatie een omslagpunt en zegt alle middelen te willen inzetten om de balans te herstellen. Grote woorden, dat wel.
Duitsland duwt hard, China duwt terug
Interessant is wie er nu aan de mouw van Brussel trekt. Volgens Autoweek willen de deelstaten Nedersaksen, Beieren en Baden-Württemberg meer actie tegen Chinese concurrentie, en ze wijzen daarbij ook op hoge energiekosten en bureaucratische druk. Toevallig zitten daar precies de fabrieken van Duitslands autotrots. Eigenbelang en principe lopen hier gezellig in de pas.
Minister van Financiën Lars Klingbeil gaat nog een stap verder en wil hoge EU-importheffingen op Chinese plug-inhybrides. Naast tarieven noemt hij ook Europese regels die lokaal inkopen in de auto-industrie stimuleren. De Duitse regering vraagt de Commissie kortom om de eigen industrie steviger te beschermen. Dat Duitsland dit roept nadat het jarenlang China als afzetmarkt omarmde, is een detail dat niemand hardop benoemt.
En China? Dat peinst er niet over. Het Chinese ministerie verwerpt vrijwillige exportbeperkingen voor hybrides botweg, aldus China News EV Post. Beijing stelt zelfs dat zulke beperkingen de WTO-regels en eerlijke concurrentie schenden. Een pikant argument, want het is precies dezelfde vrijehandelsretoriek waar Europa zich altijd achter verschool. De rollen zijn omgedraaid, en dat weet iedereen aan tafel.
Wie hier eigenlijk aan het bluffen is
De huidige situatie is volgens Autoweek dat de Chinese aanwezigheid al ruim een derde van de Europese markt beslaat. Van een derde terug naar 15 procent betekent bijna een halvering. Geen enkele fabrikant beperkt zichzelf vrijwillig zo hard zonder tegenprestatie. Brussel weet dat ook.
Dus wat gebeurt hier werkelijk? De EU vraagt vriendelijk, dreigt beleefd, en hoopt dat de dreiging alleen al genoeg is. China zegt nee en verschuilt zich achter de WTO. Beide partijen weten dat een echte handelsoorlog niemand goed uitkomt, zeker niet met een tekort van een miljard per dag als achtergrondmuziek. Dit is geen onderhandeling, dit is een potje pokeren.
De verliezer is voorlopig duidelijk: de Europese automobilist die straks misschien minder keus of hogere prijzen krijgt, terwijl politici in Brussel en Beijing elkaar de maat nemen. De winnaar? Die wordt pas in oktober zichtbaar, als Sefcovic terugvliegt uit Beijing. Met een deal, of met lege handen.