Een elektrische M3 die kunstmatig schakelt en nep brult, en toch willen we hem alleen maar harder op het circuit zetten. Welkom in 2027.
BMW bouwt een volledig elektrische M3 met vier elektromotoren en een opgegeven systeemvermogen van 625 kW. De auto moet begin 2027 op de markt komen, nog vóór de benzineversie met zescilinder, zo bevestigt BMW zelf. En nee, de vertrouwde M3 met verbrandingsmotor verdwijnt niet.
Het opvallendste zit niet in dat vermogen, maar in de lay-out. Twee motoren per as, elk met een eigen transmissie met één versnelling, samen goed voor volgens voorlopige cijfers van BMW ongeveer 838 hp (625 kW) en 1.200 Nm (885 lb-ft). Dat maakt hem op papier de krachtigste M3 ooit. Op papier, want het blijft een fabrikantsopgave aan een prototype.
De eerste rijindrukken zijn er al.
Auto Motor und Sport reed op BMW's testterrein in Miramas in Zuid-Frankrijk en noemt het prototype geen saaie auto, maar snel en speels met een vertrouwenwekkend rijgedrag. Een prijs voor de Nederlandse of Europese markt ontbreekt nog volledig.
Vier motoren, aansturing per wiel
De kern van het verhaal is de aandrijving. Elke as krijgt een sportaandrijfeenheid met twee motoren naast elkaar, parallel en 180 graden ten opzichte van elkaar gedraaid, die samen in één behuizing een smeersysteem delen. Boven op elke eenheid zit een omvormer met drie niveaus, die volgens BMW de motoren nauwkeuriger aanstuurt en de verliezen verlaagt. Techniek om stil van te worden, als je van zulke details houdt.
De krachtsverdeling is bewust scheef. Voor geeft BMW ongeveer 480 kW op, achter ongeveer 560 kW, waarmee de achteras bijna twee keer zoveel koppel krijgt als de vooras. BMW omschrijft de aandrijving dan ook als gericht op achterwielaandrijving en noemt driften als voorbeeld. Zo moet een zware EV toch het karakter van een M3 houden.
Die verdeling gebeurt puur met motorkoppel, zonder remmen of koppelingen. Bij accelereren in een bocht verschuift het aandrijfkoppel naar de buitenkant, waarbij de buitenste achterwielmotor het grootste aandeel krijgt. BMW M stelt dat deze viermotorige opstelling meer controle en vrijheid geeft dan andere lay-outs. De gebruikelijkere keuze bij concurrenten is volgens BMW M drie motoren, twee achter en één voor.
De vooras kun je bovendien loskoppelen. In de Comfort-modus rijdt de M3 zo efficiënt mogelijk op de achterste motoren en schakelt hij de vooras alleen in voor regeneratie, stevige acceleratie of bochtenwerk. In Sport en Sport Plus blijft de vooras permanent verbonden en rijdt de auto met vierwielaandrijving. Handig bedacht, al moet de praktijk nog bewijzen hoe soepel die overgangen voelen.
Software die duizend keer per seconde beslist
De lijm onder dit alles is software. In huidige auto's draaien aandrijflijn- en chassisfuncties op afzonderlijke regeleenheden, vaak van verschillende leveranciers, die via CAN of Ethernet praten in cycli van 10 tot 20 milliseconden. De Neue Klasse gebruikt in plaats daarvan één rijplatform dat BMW de Heart of Joy noemt. BMW's eigen laag daarop heet M Dynamic Performance Control.
Het verschil zit in tempo. Elke elektromotor kan zijn koppel in ongeveer één milliseconde aanpassen, en het centrale platform stuurt de vier motoren en de frictieremmen samen aan in cycli van één milliseconde. BMW zegt dat het platform minder complexiteit, kortere ontwikkelingstijden en snellere updates mogelijk maakt, en schaalbaar is voor verschillende aandrijfconfiguraties. Dat laatste is natuurlijk ook gewoon fabrikantspraat over kostenvoordeel.
Die snelheid betaalt zich uit bij het remmen. De elektromotoren kunnen de ABS-regeling uitvoeren: de frictieremmen leveren de basisremkracht en de motoren verzorgen de snelle modulatie. BMW geeft regeneratief remmen altijd voorrang om zoveel mogelijk energie terug te winnen, waarna de frictieremmen bijspringen zodra de bestuurder meer vraagt dan de motoren leveren. Bij maximale regeneratie vertraagt de auto bij loslaten van het gaspedaal met maximaal ongeveer 0,4 g.
En als er iets stuk gaat? Valt één motor uit, dan schakelt de auto de hele betreffende as uit en rijdt verder op de andere as. BMW M zegt een volledige FMEA, een faalanalyse, te hebben uitgevoerd voor het uitvallen van één of meer motoren. Dat klinkt geruststellend bij een auto die zijn stabiliteit volledig aan rekenwerk ophangt.
Een M3 laten aanvoelen als een M3
Hier komt de marketingvraag om de hoek. Een EV heeft geen versnellingsbak, dus BMW verzint er een. Het M eDrive-systeem verdeelt het snelheidsbereik in zes fasen en beïnvloedt de gasrespons, het beschikbare vermogen onderin een fase, de regeneratie bij loslaten en het gedrag van het kunstmatige geluid, de M eSound. Er zijn schakelpaddles, schakellichten en een begrenzer. Een versnellingsbak die er niet is, nagebootst tot op de paddle.
De head-updisplay toont zelfs een Agility-meter die tijdens het accelereren oploopt; bij 80 km/h staat de auto in fase 1 al op het niveau Extreme agility. Volgens Andreas Erler, hoofd gebruikers- en klantervaring bij BMW M, is de redenering simpel: "Het is altijd een M, dus het moet aanvoelen als een M. Het moet rijden als een M." Of dat werkt, hangt af van hoe geloofwaardig die nep-schakelstanden zijn.
Daar lopen de oordelen uiteen. Auto Motor und Sport vindt dat het virtuele geluid helpt bij snel rijden, ook in de middelste stand, en noemt de besturing vertrouwenwekkend met transparante feedback via het stuur. In de MDM-modus staat de elektronica gecontroleerde sliphoeken toe. Andere testers zijn kritischer en vonden juist de gesimuleerde schakelstanden minder overtuigend. Twee lezingen van hetzelfde kunstje.
Het prototype dat Auto Motor und Sport reed stond op Michelin Pilot Sport 6-banden, 245/35-20 voor en 285/35-20 achter, met optionele carbon-keramische composietschijven. Semi-slicks komen ook. Het gewicht houdt BMW nog geheim, maar de testers schatten dat het waarschijnlijk niet onder de 2,3 ton uitkomt. Dat is geen lichtgewicht meer te noemen, hoe speels de software ook doet.
Accu, actieradius en laden
De accu is nadrukkelijk op twee doelen gericht. BMW noemt een capaciteit van ongeveer 100 kWh, een Gen6-pakket met cellen die aan beide zijden worden gekoeld. De celchemie is exclusief voor M-modellen, en de batterij werkt op 400 V. Dat laatste is interessant, want veel concurrenten gokken op 800 V voor hun laadsnelheid.
Toch zijn de opgegeven laadcijfers stevig. BMW claimt snelladen met maximaal 420 kW en stelt dat de auto in 10 minuten stroom voor 350 km bijlaadt. Een laadtijd van 10 tot 80 procent geeft BMW alleen niet op, en dat is nu juist de maat die de laadcurve echt verraadt. Zonder dat getal blijft die 420 kW een piek, geen belofte over de hele laadbeurt.
De opgegeven WLTP-actieradius is ongeveer 650 km, met een EPA-cijfer van ongeveer 300 mijl voor de VS. Dat zijn voorlopige cijfers aan een prototype, dus behandel ze als richting, niet als vaststaand. Op het circuit draait het om terugwinnen: BMW benut maximaal 540 kW aan regeneratie, tot aan het ABS-regelbereik, en zegt de hoogste recuperatie van een Gen6-model te hebben.
Hoeveel dat oplevert, hangt sterk van de baan af. BMW zegt dat teruggewonnen energie, afhankelijk van de circuitlay-out, ongeveer één op de drie ronden effectief van stroom voorziet. Andreas Bentenrieder stelt dat drie ronden op Miramas genoeg energie opleveren voor een vierde. Na vijf ronden droog bedroeg de remschijftemperatuur 130 graden, nat 95 graden, waar een verbrandingsauto volgens de testers minstens tweeënhalf keer hoger zou liggen. Koelere remmen, omdat de motoren het zware werk doen.
Naast de benzine-M3, niet in plaats van
BMW onthult de elektrische M3 zeer vroeg in 2027, met het voorjaar van 2027 als verwacht moment van levering. Belangrijker: de elektrische versie vervangt de benzine-M3 niet. BMW bevestigt dat de benzine-M3, de G84, naast de elektrische versie verkocht blijft worden.
We schreven eerder dat BMW in München vanaf 2027 alleen nog op EV inzet, en juist daarom is dit tweesporenbeleid voor de M-afdeling opvallend.
Wat er op het spel staat, is geloofwaardigheid. BMW probeert met vier motoren, aansturing per wiel en een milliseconde-snel platform iets te doen wat geen EV eerder echt overtuigend lukte: het gevoel van een achterwielaangedreven M3 nabootsen in een auto van ruim twee ton. De techniek is indrukwekkend en de eerste rijtests zijn positief, al verschillen ze juist op het kunstmatige deel. Of dit een echte M3 is of een heel knappe simulatie, bepaalt straks de bestuurder, niet het persbericht.
In het kort: BMW M3 Electric, elektrische sportsedan
Prestaties: vier elektromotoren, opgegeven systeemvermogen 625 kW (838 hp) en 1.200 Nm; accu ongeveer 100 kWh op 400 V; snelladen tot 420 kW en opgegeven WLTP-bereik ongeveer 650 km.
Vanafprijs: nog niet bekend voor de Nederlandse of Europese markt.
Wat je echt moet weten: alle cijfers zijn voorlopige fabrikantsopgaven aan een prototype, en de nep-schakelstanden overtuigen de ene tester wel en de andere niet.